citytomb

ورود | عضویت
آدری هپبورن

آدری هپبورن

|بریتانیایی
تولد : 1929/5/4|وفات : 1993/1/20
متولد 4 مه 1929، بروکسل،بازیگر. در سال ۱۹۹۹بنیاد فیلم آمریکا ، وی را سومین ستارهٔ بزرگ بازیگران زن در همٔه دوران معرفی کرد.
+0نظر
  • زندگی نامه
  • بررسی شما
در صوزتی که در صحت اطلاعات زیر مشکلی وجود دارد یا مطالب تکمیلی راجع به مشاهیر دارید، برای ما ارسال نمایید .



تاريخ تولد، محل تولد، هنگام تولد:

در چهارم مه سال 1929 در بروکسل واقع در بلژیک به دنیا آمد.

پدر: جان هپبرون رستن
مادر: اللا فان هیمسترا
برادر: -
خواهر:-
همسر: مل فرر، آندره دوتی
فرزندان: شان فرر، لوکا دوتی

مشخصات فردی:

باریک‌ اندام و خوش ‌پوش بود. شخصیت غالبش ، زنی معصوم و ملیح و تا حدی غمگین بود.

دوران زندگي:

در خانواده ای با پیشینه ی اشرافی متولد شد. پدرش بانکدار بود و به همین خاطر مجبور بود بین انگلیس، بلژیک و هلند در سفر باشد.
آدری در ۵ سالگی به یک مدرسه شبانه روزی در انگلیس فرستاده شد. سال بعد پدرش برای همیشه خانواده را ترک کرد و از این پس آدری با مادر و دو برادرخوانده‌اش به هلند رفتند.

بدترین دوران زندگی:

اما بدترین دوران زندگی اش در همین ایام کودکی و در کشور هلند رقم خورد. در سال ۱۹۳۹ هلند تحت تصرف آلمان نازی قرار گرفت و دوران بسیاری بدی برای مردم به وجود آمد. سو تغذیه بسیار شدید و لاغری غیر عادی اندامش، ماحصل همین دوران بود که بعدها به یکی از مشخصه‌های بارز بازیگری و یکی از دلایل معصومیت عجیبش تبدیل شد.

آمستردام و لندن:

بعدها که اوضاع کمی بهتر شد، خانواده به آمستردام نقل مکان کرده و آدری فرصت یافت در کنسرواتوآر آرنهم ثبت نام کند. بعد از سه سال در ۱۹۴۸ به لندن رفت و آموزش‌های خود را ادامه داد.

فعالیتهای هنری:

در سال ۱۹۴۸ برای بازی در فیلم سینمایی " هلندی در هفت جلسه " تست داد و پذیرفته شد و برای نقشی کوتاه جلوی دوربین رفت. همین حضور کوتاه کافی بود تا دنیای تازه‌ای به رویش گشوده شود. در همان سال در دو نمایش موزیکال " کفش‌های پاشنه بلند " و" سس تارتار" به روی صحنه رفت و این روند با نمایش‌های دیگر ادامه یافت .
در سال ۱۹۵۳ در اولین فیلم آمریکایی اش به نام «تعطیلات رمی» به کارگردانی ویلیام وایلر شرکت کرد و در کنار گریگوری پک بازی دلنشین و ماهرانه ای ارائه داد. درخور توجه آنکه تهیه کنندگان این فیلم در ابتدا الیزابت تیلور را برای این نقش در نظر داشتند، اما کارگردان این فیلم سخت، تحت تاثیر تست های صحنه آدری هپبورن قرار گرفت و نقش را به او واگذار کرد.
از سال ۱۹۵۲ و پس از ایفای نقش ژی ژی، نامی آشنا برای دنیای نمایش بود. او در رشته ای از فیلم های سینمایی ماندگار نقش آفرید. هپبورن با چشمان درشت، چهره پراحساس و اندام ظریف خود به زودی در بسیاری دل ها جای گرفت.
در سال ۱۹۵۴ که دیگر بازیگر معروفی بود در کنار همفری بوگارت و ویلیام هولدن قرار گرفت."سابرینا" ، کمدی رمانتیک دل انگیز بیلی وایلدر فیلم تحسین شده بعدی اش بود.
اما فیلم بعدی اش "جنگ و صلح" در سال ۱۹۵۶ بود . در این فیلم با مِل فرر(همسر آینده اش) هم بازی بود.
سپس در دو فیلم تقریبا فراموش شده "خانه های سبز"و"نابخشوده" حاضر شد.
در سال ۱۹۶۱ و با فیلم " صبحانه در تیفانی " به کارگردانی بلیک ادواردز مجددا به صحنه اول سینما بازگشت. با این فیلم برای چهارمین بار نامزد اسکار شد. این فیلم یکی از متفاوت‌ترین فیلم‌های پرونده کاری اش محسوب می‌شود.
نابغه سینما استنلی کوبریک در سال 1968 طی نامه ای به آدری پیشنهاد داد که در فیلمی حماسی بر مبنای زندگی ناپلئون بناپارت نقش ژوزفین بو هارنه (همسر ناپلئون) را به عهده بگیرد. کوبریک به آدری اطمینان داد که می تواند با بازی او بزرگترین فیلم خود را بسازد.اما آدری در پاسخ گفت: در حال حاضر نمی توانم خود را درگیر یا مشغول هیچ پروژه ای نمایم. کوبریک دوباره در سال 1971 برای راضی کردن آدری تلاش کرد، اما نتیجه ای نگرفت.

امور نیکوکارانه:

از اوایل دهه ۱۹۷۰ که هنوز جوان و پرآوازه بود، هرچه کمتر به کار در سینما و بیشتر به فعالیت های نیکوکارانه پرداخت. در ماه مارس سال ۱۹۸۸ سازمان یونسکو آدری هپبورن را به عنوان فرستاده ی ویژه برای یاری به کودکان فقیر و گرسنه تعیین کرد. او بارها به مناطق بحرانی و قحطی زده ی آفریقا سفر کرد تا اندکی از رنج محرومان بکاهد.
آخرین نقش سینمایی اش در فیلم"همیشه" ( ۱۹۸۹ ) تصویری حقیقی از او برای هوادارانش بود ؛ آرام و بشاش با سرزندگی و نشاطی که قدرت و وقار ذاتی‌اش را جلوه گر می‌سازد.

عرصه ی مدل مو و مد لباس:

آدری در عرصه ی مدل مو و به ویژه مد لباس نیز الگوی بسیاری از دختران و زنان بود. طراحی و دوخت لباس هایش در فیلم ها را هم همواره ژیوانشی؛طراح پرآوازه مد، برعهده داشت.
لباسی که هپبورن در ابتدای فیلم «صبحانه در تیفانی» بر تن دارد، در سال ۲۰۰۶ در حراج کریستی به مبلغ ۶۹۲ هزار دلار به فروش رفت.
همچنین یک ورق شامل ۱۰ قطعه تمبر از چهره اش، در فیلم "معما" ساخته استنلی دانن در یک حراج خیریه در برلین به قیمت 60600 دلار فروخته شد. در این حراجی کفش باله و تابلویی از چهره اش نیز به فروش رسید.

زندگی شخصی:

در سال 1954 پس از ایفای نقش در جنگ و صلح،با همبازی اش مِل فرر ازدواج کرد. ازدواجی که پانزده سال دوام داشت. این زوج هنری در چند فیلم دیگر از جمله " با نمک " (۱۹۵۷) و" داستان راهبه" با هم همبازی بودند.
آدری سپس در سال 1969 با آندره دوتی ازدواج کرد.وی صاحب دو فرزند به نامهای شان فرر و لوکا دوتی بود.

مسئولیت ها و مقام ها:

سفیر یونیسف

افتخارات:

  • برنده جایزه اسکار در تعطیلات رومی
  • قرار گرفتن ستاره آدری هپبورن در پیاده‌روی شهرت هالیوود
  • برنده جایزه منتقدین فیلم نیویورک بهترین بازیگر زن برای فیلم‌های داستان راهبه‌ها (۱۹۵۹) و تعطیلات رومی (۱۹۵۳)
  • برنده جایزه گرمی در سال (۱۹۵۳)
  • برنده جشنواره فیلم سن سباستین برای بهترین بازیگر زن برای فیلم داستان راهبه‌ها (۱۹۵۹)
  • برنده جایزه صنف بازیگران سینما در سال (۱۹۹۲)
  • برنده Jean Hersholt Humanitarian Award
  • از سال ۱۹۸۳ تا پایان زندگی‌اش سفیر یونیسف بود و مدال آزادی ریاست جمهوری را به سبب کمک‌های خیرخواهانه‌اش دریافت کرد.
  • در سال ۱۹۹۹، بنیاد فیلم آمریکا (American Film Institute)، وی را سومین ستارهٔ بزرگ بازیگران زن در همٔه دوران معرفی کرد.
  • در نظرسنجی انستیتوی فیلم امریکا (AFI) ، در رتبه سوم برترین ستارگان زن تاریخ سینما (پس از کاترین هپبرن و اینگرید برگمن) قرار گرفته است.
  • همچنین بازی درخشانش در صبحانه در تیفانی در نظرسنجی همین موسسه در میان 100 پرفرمانس برتر تاریخ سینما قرار دارد.

آثار :

  • موزیکال کفش‌های پاشنه بلند
  • موزیکال سس تاتار
  • تعطیلات رومی (۱۹۵۳)
  • سابرینا (۱۹۵۴)
  • جنگ و صلح (۱۹۵۶)
  • با نمک (۱۹۵۷)
  • داستان راهبه (۱۹۵۹)
  • صبحانه در تیفانی (۱۹۶۱)
  • ساعت بچه‌ها (۱۹۶۱)
  • معما (۱۹۶۳)
  • بانوی زیبای من (۱۹۶۴)
  • چگونه یک میلیون دلار بدزدیم (۱۹۶۶)
  • دو همسفر
  • تا تاریکی صبر کن (۱۹۶۷)
  • رابین و ماریان (۱۹۷۶)
  • پیوند خونی
  • آن‌ها همه می‌خندند
  • همیشه (۱۹۸۹)

تاريخ فوت، محل فوت، هنگام فوت، محل دفن:

در بیستم ژانویه سال ۱۹۹۳ در تولوشنای سوئیس بر اثر بیماری سرطان پانکراس درگذشت .

نقل قول و خاطرات:

آدری هپبورن:

من هیچ وقت فکرش رو هم نمی‌کردم که با یه همچین قیافه ای، کارم به سینما بکشد! همیشه یادتون باشه، اگه به کمک احتیاج داشتین و دنبال یه دست می‌گشتین، بدونین که اون دست، دست خودتونه. ولی یادتون باشه که شما دوتا دست دارین. یکی برای کمک به خودتون، اون یکی برای کمک به بقیه.
موفقیت مثل رسیدن به اون روز تولدیه که متوجه می‌شی تو همون آدم سابق هستی. نه بیشتر، نه کمتر.
هر اتفاقی که بیفته، مهمترین مسئله اینه که آدم، با وقار باشه. اما وقتی عکست رفت روی جلد یه مجلۀ مسخره، باید وقار رو فراموش کنی.
چقدر این فکر قدیمی ‌رو دوست دارم که می‌گه: اول بقیه، بعد خودت، همیشه سعی کردم هر کاری که می‌خوام بکنم. این جمله جلوی چشمم باشه. بقیه اهمیتشون از تو بیشتره. پس تقلب نکن، برو تو صف!
هیچ لذتی بالاتر از پیر شدن نیست.
پیتر باگدانویچ او را با یک جمله اینچنین توصیف نمود : «او آخرین معصوم سینما بود»!
شان فرر؛پسرش: هیچگاه از یاد نمی برم، هرزمان که مادرم برای میهمانی و یا مجلسی خاص دعوت داشت، با تاسف می گفت ای کاش می توانستم در خانه بمانم و با تو در آشپزخانه چیزی بخوریم! .. روزهای مدرسه را به خاطر دارم، از امتحانات به منزل بازمی گشتم... امتحانی که مادر بیش از من دلهره اش را داشت...!!
گرگوری پک : آدری هپبورن را اولین بار در «تعطیلی رمی» ساختۀ ویلیام وایلر دیدم. به ندرت اتفاق می افتد که یک بازیگر در نگاه اول روی من تأثیر بگذارد. فقط فرد آستر و مارلون براندو این تأثیر را در اولین نگاه داشته اند. اما وقتی هپبورن را دیدم، خیلی زود در لیست معدود بازیگران قابل ستایشم جای گرفت: چاپلین، آستر، براندو، و هپبورن.
هنری منسینی ؛ آهنگساز «صبحانه در تیفانی»: تنها آرزویم در شب کریسمس این است که در یک فیلم دیگر با آدری هپبورن همبازی شوم!
مالی هسکل ؛منتقد سینما: آدری هپبورن یک ویژگی استثنایی داشت که سایر زنان بازیگر از آن بی بهره اند. او ترکیبی کمیاب از بانویی تمام عیار و دختر بچه ای بازیگوش بود. همکاری با او که استعدادی شگرف و خدادادی داشت یک لذت ناب بود.
رکس رید؛منتقد «نیویورک آبزرور» : آدری بانویی زیبا و با وقار بود. علاوه بر این، عشق و محبتش به کودکان محروم در سراسر جهان تحسین برانگیز بود. او فرشته بود.
کری گرانت بعد از بازی با آدری هپبورن در فیلم «معما»: تقریبا بیشتر بازیگران زن هالیوود مصنوعی بازی می کنند. به استثنای اینگرید برگمن، گریس کلی، دبورا کر، و آدری هپبورن.
استنلی دانن : آدری هپبورن از «آن»ای برخوردار است که جاودانه اش می کند. او مثل و مانند ندارد و نمی توان تکثیرش کرد.

منابع:
ویکی پدیا
http://cafeclassic4.ir
http://30nemanegar.blogfa.com
http://domino74.persianblog.ir
http://www.irangrand.ir
http://biografiaka.akairan.com
http://www.alborznews.co/
http://20amar.ir

در هنگام ایراد نظر :

از هرگونه توهین ، افترا و بحث های بی پایه خودداری نمایید.

در صورت وجود اشکال در محتویات و یا داشتن اطلاعات تکمیلی از فرم گزارش مشاهیر استفاده کنید .

بدیهی است در صورت مشاهده هر گونه تخلف ایمیل متخلف به مدت یک هفته مسدود خواهد شد .